W tym tygodniu naszą bohaterką jest Paulina. Prowadzi ona zapewne wielu z nas dobrze znanego bloga Just My Delicious. Poznajcie jej kulinarną historię.

1. Od kiedy prowadzisz kulinarnego bloga?


Odkąd zdałam sobie sprawę, że jestem totalną kaciałą w kuchni. Gdy pod koniec dnia mogłam z czystym sumieniem stwierdzić, że żaden garnek nie wymaga szorowania, najpewniej był to dzień, podczas którego nie miałam czasu stać przy garach. A jak na złość, takie dni były wtedy absolutną rzadkością. Życie... Teraz jednak jest już całkiem dobrze, bo i garnki pozostają czyste i jest co jeść. Natomiast im więcej gotowałam, tym więcej przepisów gromadziłam, a im więcej przepisów mi przybywało tym więcej zdjęć potraw lądowało na moim twardym dysku. W efekcie tego natłoku kulinarnych zbiorów, w marcu 2010 roku postanowiłam uporządkować całość tworząc własny blog, na którym w pierwotnym zamierzeniu miałam umieszczać przepisy ze zdjęciami na dania, które sama z satysfakcjonującym efektem zarówno smakowym, jak i wizualnym przyrządziłam ku uciesze mojej oraz potomnych. Z czasem okazało się, że na Just My Delicious zagląda coraz więcej i więcej osób, co sprawiło, że zaczęłam przykładać się do tego co robię ze zdwojoną siłą.

2. Jak zaczęła sie Twoja przygoda z gotowaniem

Po części moje początki z gotowaniem zostały opisane w punkcie pierwszym. Była to więc swoista reakcja łańcuchowa, w konsekwencji której Just My Delicious ujrzało całodobowe światło blogosfery. Zatem moja fascynująca przygoda z gotowaniem rozpoczęła się z chwilą założenia bloga i trwa do chwili obecnej (i oby jak najdłużej!). W dzieciństwie zwykle pomagałam głównie podczas przygotowywania ciasteczek, ciast i uszek przeznaczonych do wigilijnego barszczu. Często robiłam też zupy, które najbardziej zachwalał dziadek (zapewne z faktu sporej ilości dodawanego przeze mnie pieprzu, który w zupach babci odgrywał mało znaczącą rolę). Z drugim dziadkiem natomiast uwielbiałam oglądać francuskojęzyczne programy kulinarne. Nigdy jednak nie wykazywałam się ambicjami wskazującymi na moją ponadprzeciętną fascynację pichceniem, jaka ma miejsce obecnie. Wychodząc z założenia, że życie jest najbardziej fascynujące, gdy jest spontaniczne i nieprzewidywalne w swoim często paradoksalnym zestawieniu przeciwstawnych cech dziś mogę powiedzieć, że niezmiernie podoba mi się to życie wraz z całą paletą jego barw. A blog Just My Delicious jest jedną z nich, którą bardzo sobie cenię.

3. Skąd czerpiesz kulinarne inspiracje?

Kulinarne inspiracje czerpię przede wszystkim z życia. Dla uważnego obserwatora jest ono na tyle fascynujące, że potrafi dostrzec w nim wiele możliwości wartych wypróbowania w kuchni. Skarbnicą nieocenionych i sprawdzonych przepisów, z których korzystam jest kulinarny notatnik mojej cioci i przepisy podkradane mamie. To właśnie tam odnajduję bazowe receptury na wiele ciast, ciasteczek, czy innych potraw. Całą resztę dopasowuję do własnych preferencji smakowych i wizualnych. A z racji tego, że jestem skrajnym wzrokowcem nałogowo już zbieram zdjęcia, które w bliższej lub dalszej przyszłości mogą okazać się dla mnie inspiracją. Gotowanie przypomina mi patchwork – mnóstwo rozmaitych łatek złożonych w jedną tylko pozornie wykluczającą się całość. Od czasu do czasu lubię również podglądać Nigella`ę i Ramsay`a. Gordon fascynuje mnie swoją nieopisaną wręcz pasją oraz energią podczas przyrządzania potraw, mówienia o nich. W kuchni wypełnionej ostrymi jak brzytwa masywnymi nożami, aromatami i doskonałymi produktami ten mężczyzna sprawia wrażenie jakby był po środku jakiegoś ringu tuż przed stoczeniem ważnej walki. Podekscytowany, skoncentrowany i niecierpliwy. Podczas, gdy Nigella jest boginią przepełnioną seksapilem, słodyczą, rozmarzeniem na widok płynnej, lśniącej i gorącej czekolady, a co najważniejsze beztroską i zaplanowaną niedokładnością, która szczególnie mnie w niej ujmuje.

4. Jaka jest Twoja popisowa potrawa?

Do swoich popisowych dań mogę zaliczyć torty. Po pierwsze z każdym kolejnym lubię robić je coraz bardziej, po drugie każdy kolejny budzi zachwyt jedzących, co wpływa na mnie jako czynnik mobilizujący, a po trzecie podoba mi się, że w ich przygotowanie (o dziwo) muszę włożyć trochę więcej wysiłku i obmyślić wszystko po kolei, co wiąże się z pewną adrenaliną, która nie występuje podczas przygotowywania obiadów, czy ciasteczek. Nie jestem jeszcze na tyle pewna siebie w kuchni, aby stwierdzić, że torty to dla mnie pestka i mam szczerą nadzieję, że nigdy nie będę w tej kwestii dość pewna siebie, ponieważ będzie to jednoznaczne z zanikiem tej właśnie mobilizującej i pozytywnie na mnie wpływającej adrenaliny, która występuje podczas przyrządzania tortów. Poza tym lubię, gdy moje potrawy nie tylko smakowo wywołują zachwyt ze strony jedzących, dlatego staram się, aby każda z nich była wyjątkowa nie tylko dla mnie samej, ale również dla tych, którym zamierzam ją podać.